Week van de vrijwilliger - de ervaring van Khalil

Waar ben je vrijwilliger geweest?

Ik ben vrijwilliger bij Debateville. Dat is een naschools debat- en spreekvaardigheidsprogramma voor Nederlandstalige jongeren in een stedelijke context. Je vindt hen in Brussel, Antwerpen en Vilvoorde en tijdens de vakanties organiseren ze activiteiten over heel Vlaanderen.

Ik startte er als (digitale) vaste mentor, nadien kon ik door omstandigheden mijzelf niet meer wekelijks engageren en werd ik reservementor. Daarna was ik twee jaar hubmanager, waar ik mee achter de schermen het verhaal van Debateville heb kunnen volgen. Nu ben ik terug vaste mentor en sta ik wekelijks in Muntpunt!

Wat heb je geleerd als vrijwilliger?

Toen ik vrijwilliger werd bij Debateville, was dat net tijdens de COVID-pandemie. Mijn eerste groepje jongeren heb ik volledig digitaal begeleid. In die periode leerde ik vooral geduldig zijn en écht aandachtig luisteren. Jongeren hebben heel verschillende meningen en het is aan ons om ervoor te zorgen dat iedereen die mening veilig kan delen. Het creëren van een omgeving waarin elke jongere zich comfortabel voelt om te spreken, is daarbij essentieel.

Daarnaast leer je bij Debateville ook samenwerken met een duomentor. Wekelijks sta je samen voor de groep en dat vraagt om een goede balans en afstemming.

Nu ben ik nog steeds vrijwilliger en wat ik vandaag vooral meeneem, is de magie en inspiratie van jongeren. Voor hen ben ik een mentor die hen iets bijbrengt, maar eigenlijk leer ik minstens evenveel van hoe zij naar de wereld kijken. Daar ben ik mijn groepje heel dankbaar voor.

Wat is jouw zotste verhaal of mooiste moment als vrijwilliger?

Mijn zotste verhaal als vrijwilliger was waarschijnlijk het jaar dat mijn been in het gips zat, maar ik tóch besloten heb om mee te gaan op mentorweekend. Het voelde gewoon niet goed om thuis te blijven, dus ben ik; met gips en al; toch meegegaan.

En als ik over het mooiste moment nadenk, denk ik eigenlijk aan 2 momenten:

Het eerste moment gebeurde aan een metrohalte, toen ik gehaast mijn MIVB‑kaart zocht. Plots tikte iemand op mijn rug. Ik draaide me om en zag één van de kinderen die ik jaren geleden bij Debateville had begeleid. Hij kende mijn naam nog, terwijl het zeker vier à vijf jaar geleden was. “Hey meester Khalil, alles goed met jou?” Dat jongeren je zó veel jaren later nog herkennen, is voor mij misschien wel het mooiste aan vrijwilligerswerk. Ik wil dat jongeren met een migratieachtergrond zich gezien en gehoord voelen, dat zij iemand hebben die in hen gelooft.

Het tweede moment was op het vijfjarig jubileumevent van Debateville. Daar zag ik zowel jongeren die ik begeleid had in hun eerste jaar als mijn eigen hubmanagers die míj hadden begeleid toen ik startte. Dat voelde als een echt full circle-moment.

Wat wil je meegeven aan jonge vrijwilligers of aan jongeren die nadenken over vrijwillig engagement? 

Vrijwilligerswerk is inspireren, geloven, delen en van elkaar leren. Het is je tijd en energie inzetten om een ander vooruit te helpen, terwijl je zelf groeit, nieuwe perspectieven ontdekt en een positieve impact maakt op de wereld om je heen. Je leert jezelf beter kennen, versterkt je leiderschapskwaliteiten, breidt je netwerk uit en ontmoet mensen die uiteindelijk vrienden worden.

Met een klein engagement maak je al een verschil in iemands wereld. En als wij allemaal een beetje moeite doen om elkaars wereld mooier te maken, dan zou de wereld een ongelooflijk fijne plek zijn om in te leven.

Gewoon doen!

Waarom zijn vrijwilligers volgens jullie belangrijk voor organisaties.

Zonder vrijwilligers kunnen organisaties niet verder. Vrijwilligers zijn het hart van een organisatie: zonder hen stroomt er geen energie, geen warmte en geen leven door de werking. Dus vrijwilligers zijn niet belangrijk, zij zijn SUPERBELANGRIJK of zelfs misschien hét belangrijkste van een organisatie.